Gisteren haalde ik Linda en Joop op van het vliegveld van Wenzhou. Ze waren goed aan gekomen. Linda en Joop vinden YuHu helemaal geweldig. De omgeving, de mensen en het echte Chinese dorpsgevoel. Oma had voor hun aankomst ook een eend geslacht, die hebben we met smaak opgegeten. Oma is blij dat Linda en Joop alles lust wat ze had gekookt. Na het eten zijn we gelijk naar buiten geweest. Linda en Joop waren zo benieuwd naar het dorp dat ze niet meer konden wachten. Oma stelde dus voor om naar het pleintje te gaan waar mensen in de avond dansen. Pleindansen noem ik het. Het is een mix van linedansen met stijldansen. Waar vrouwen met vrouwen dansen en stelletjes met elkaar. Helaas werd het verstoord door een plotselinge regenbui. Gisteren heeft het voor het eerst weer geregend, vandaag regent het weer. De hele nacht onafgebroken. Linda en Joop hebben regen als kado meegenomen naar het dorp. Het voelt gelijk stukken frisser aan, maar het regent belemmert wel ons werk. Daarnaast is de watertoevoer afgebroken door de harde regen. YuHu heeft een ‘regenton’ waar het hele dorp van water voorziet. Wanneer het hard regent wordt het water te troebel en wordt de watertoevoer stil gelegd. Belachelijk vindt opa en oma. Zeker nu ze gasten hebben vinden ze dit heel erg. Oma heeft zelfs meerdere malen zich verontschuldigd voor dit ongemak. Ach, dan douchen we een dag of twee toch gewoon niet, houden we wel uit.

Het eten van mijn oma bevalt Linda en Joop wel goed. Daar is oma erg gelukkig mee. Wel is zo dat Linda en Joop nog erg moeten wennen aan drie warme maaltijden per dag. Naast al die maaltijden eten we ook genoeg watermeloenen als tussendoor en als dorstlesser. Water blijven drinken is echt niet overbodig. Je lichaam verliest zoveel vocht door dat zweten dat je binnen een korte tijd kan uitdrogen. Vooral Joop heeft denk ik erg zwaar. Vanmiddag nog droop er zweet van zijn handen terwijl hij oude foto’s aan het fotograferen was.
Ons dag begon vandaag met om 7:00 naar de versmarkt gaan. Daar hadden Linda en Joop erg veel bekijks. Vooral Linda viel erg op: lang, slank en blond. ‘Ooooo, dat is een mooie westerling’ werd er vaak gezegd. Oma was ons gids en kreeg ook veel vragen. Wie zijn die mensen, wat doen ze hier. Oma kan het goed van zich ‘afbijten’. Alleen mensen die zij kennen, daar praat ze iets langer mee en legde uit dat wij YuHu in beeld willen brengen met film en fotografie.

Na de lunch zijn we met opa naar een nieuwe plek geweest waar vooral ouderen komen om te mahjongen en om naar opera op tv te luisteren. We liepen langs oude huizen uit de Ching dynastie en kwamen langs het oude vervallen ziekenhuis waar ik ben geboren. Na een rustpauze en een groene bonenijsje gingen we op bezoek bij de vriendin van oma. Zij heeft mooie oude foto’s die we graag willen zien.
In de avond zijn we langs de rivier naar het ouderenbuurthuis gegaan om af te koelen. Binnen een half uur was het donker van de ene op het andere moment. Om nog even geheel in de YuHu sferen te komen hebben we ons haren in YuHu stijl laten wassen.

Het wasgoed serie gaat erg goed. Er is genoeg materiaal om te fotograferen. Naast deze serie ben ik ook bezig met een serie van toevallige setjes van twee; dingen die ik tegen kom waarbij er twee van bij elkaar zijn. Deze twee series zullen een beeld geven van het leven in YuHu. De beelden zijn vrij gestileerd maar schetsen goed hoe Yuhunezen leven.


In alle haast liet ik vanochtend mijn fotocamera op de vloer vallen. Hij is kapot. Portretten maken van ouderen moet ik helaas even afstellen. Het wasgoed serie en de setjes serie kunnen nog met de kleine camera gefotografeerd worden. Dat is redelijk te doen. Met de portretten gaat dat helaas niet met deze kleine camera.
Ik vind oma’s verhaal steeds interessanter worden. In gedachten wil ik eigenlijk nu alleen haar verhaal schetsen. Haar verhaal is van toepassing op zoveel andere mensen dat het mij onnodig lijkt om dezelfde verhalen van andere mensen ook te vertellen. Je kunt zeggen dat haar leven een algemeen beeld geeft van het leven van een standaard Yuhunees. Ik zou oma meerdere malen interviewen, steeds dieper ingaand op een onderwerp. Andere mensen die ik te spreken krijg zou ik meer gebruiken om het verhaal te versterken, het versterken van het beeld van het algemeen leven in YuHu als oudere.