YuHu telt onzettende veel ouderen en dus is het niet verwonderlijk dat begrafenissen een veel voorkomende gebeurtenis is. Alleen al de afgelopen dagen zijn er vier begrafenissen. Opa woonde er een bij. Begrafenissen in YuHu worden uitgebreid volgens rituelen uitgevoerd. Vuurwerk, ritemeester, trommel en slagwerk en een hartbrekende klaagzang. Het duurt tegenwoordig wel twee dagen zo’n begrafenis, vroeger drie. Rouwende familieleden kleden zich in het wit linnen en moeten volgens de rituelen allerlei handelingen uitvoeren. Wierook aansteken, knielen en dodengeld verbranden zijn de meest uitgevoerde handelingen. Daarnaast moeten de familieleden en vaak ook de gasten meelopen in de stoet naar de begraafplaats. De oudste zoon, of anders het meest belangrijke familielid van de overledene moet de portretfoto van de overledene vasthouden tijdens de rit. In de stoet wordt er luide muziek gemaakt en knallers afgestoken. Eenmaal bij de begraafplaats wordt er veel gehuild. De vrouwelijke familieleden huilen luid en ontroostbaar. De mannen huilen niet of huilen in stilte. Wanneer er niet genoeg familieleden zijn die goed kunnen huilen dan huur je gewoon huilers in.

Zo’n begrafenis trekt de hele buurt. De overzeese families steken er enorm veel geld aan uit om de begrafenis tot op de puntjes volgens de gebruiken te doen. Een gast bij een begrafenis eet mee bij de banket en krijgt cadeautjes mee terug in de vorm van handdoeken, sigaretten en vroeger zelfs geld. Tegenwoordig is het uitdelen van geld verboden door de overheid. Men vindt het helemaal uit de hand lopen. Een goed begrafenis is namelijk niet alleen eer doen aan de overledene, maar ook statusverhogend (goed voor de uitstraling van de familie naar buiten toe, het gezicht).
Een standaard begrafenis van een overzeese familie kan gemakkelijk 100.000 yuan kosten (ongeveer 9000 euro). Modaal verdient een Yuhunees misschien 1500 yuan per maand.

Mijn oma en andere ouderen spreken ervan dat de YuHu ouderen alles eraan doen om langer te blijven leven. Het leven is goed in YuHu. Medicijnen slikken terwijl je eigenlijk niets mankeert is heel gewoon. De ouderen lopen de apotheken en de kruiden/geneeskrachtige wortel winkel plat. Voor de meest lichte duizeligheid of hoge bloeddruk wordt naar het zoutwater infuus gegrepen. De meeste ouderen die overlijden zijn in hun tachtig of negentig. Vroeger zag ik zelden oude mensen in wielstoelen, nu zie je ze bijna overal. Wanneer iemand de negentig haalt, dan krijgt deze oudere een maandelijkse uitkering van 60 yuan. Iets meer als je echt arm bent, maar ook net genoeg om ervan te leven.

Een oma die ik ontmoette vandaag (zelfde voorvader als opa) is 93 jaar en nog ontzettend helder. Ze zat bij de deuropening van haar huis en keek uit naar de twee begrafenisrituelen van twee van haar buren. Niet van plan vandaag überhaupt nog de camera te pakken om foto’s te maken of te filmen, kreeg ik de meest mooie beelden van deze oma. Ze praatte duidelijke en vertelde goed wat ze dacht over bepaalde dingen of verhalen van vroeger. Ik werd een beetje verliefd op haar. Het is haar manier van praten en haar handbewegingen terwijl ze praatte dat mij erg raakten. Beelden van haar terwijl ze haar achterkleinkind een lief kusje gaf of hoe ze zo daar opeens zat met haar gezicht zo rustend op haar hand als een jonge vrouw, dat ontroerde mij. Ik zag in haar dat haar geest nog echt jong was, maar in de uiterlijke schijn al alle 93 lentes echt mee heeft gemaakt. Als laatst vertelde ze een verhaal over haar moeder. Ik verstond maar voor een deel, maar uit haar gezicht kon ik uitmaken dat het haar erg emotioneerde. Ze pinkte een traantje weg. Deze oma heeft mijn hart beroerd vandaag.